Jambo
Jambo! (Hallo) We hebben dit inmiddels vele malen gehoord en terug gezegd onderweg naar het project. We hebben afgelopen week veel gedaan. Zijn elke dag op het project geweest om te helpen en elke dag ging altijd anders dan we vooruit konden bedenken wat het erg leuk maakt. Zo zouden we dinsdag naar de mensen gaan met leprose om hun wonden te verzorgen. We moesten een stukje lopen om hier te komen en gingen hierheen met dokter John. Onderweg vroegen we ons af waarom deze mensen niet zelf naar de kliniek kwamen en daar hun wonden lieten verzorgen. Dit omdat we hoorden dat deze mensen ook zelf helemaal naar Mombasa gingen om daar te bedelen wat best een eind weg is. Bovendien is het wonden verzorgen in de kliniek veel hygienischer dan dit te doen in de vieze huisjes waar de mensen wonen. Dokter John vond dit een goed idee en daarom gingen we de mensen motiveren om naar de kliniek te komen als ze hiertoe in staat waren. Dit zorgde even voor strubbelingen omdat ze het altijd juist wel makkelijk vonden dat de dokter naar hen toekwam. Er was soms veel overredings kracht voor nodig en sommige hadden de meest bijzondere uitvluchten maar die kennen we ook van de ouderenzorg in Nederland dus prikten er doorheen. We hebben achteraf ook nog erg gelachen om een vrouw die deed of ze absoluut niet kon lopen. Ze wilde voor ons nog wel een paar stapjes uit haar huisje doen maar steunde daarbij zo erg dat we ze snel in een rolstoel zetten. Onderweg naar de kliniek had deze vrouw het reuze naar het zin, ze zwaaide naar iedereen alsof ze de koningin was en lachte veel. Toen we bij de kliniek kwamen vroeg dokter John ons waarom we haar in de rolstoel hadden gezet omdat ze makkelijk kon lopen. Dus toen ze uit de rolstoel was en in de kliniek zat hebben we haar rolstoel even uit het zicht gezet. Wat bleek, deze vrouw kwam later gewoon lopend uit de kliniek en is ook zelf naar huis gegaan. Komisch om te zien dat het ineens wel lukte. Zo hebben we haar tenminste ook weer een leuke dag bezorgd. Nu we aantal dagen verder zijn gaat het zijn vruchten afwerpen en komen de mensen zelf naar de kliniek en zonodig wordt er gebruik gemaakt van een rolstoel die we nog ergens op het project vonden. Eerst brachten we de mensen zelf met de rolstoel naar de kliniek maar vonden eigenlijk dat familie dit ook kon doen en dit gebeurd nu ook. Verder helpen we op school wat ook elke dag een hele belevenis is. Er zitten ongeveer 45 kinderen in een klas van groep 1, 2 en drie die maar 1 leraar hebben. Ze zijn op zoek naar nog een leraar zodat de groepen opgesplitst kunnen worden. Nu valt er nog wel eens een kind in slaap (zie foto)omdat je je verveeld als de meester net met groep drie bezig is en groep 1 en 2 dan niets te doen hebben. Hier valt dus genoeg te doen voor ons dus. Uitdagingen genoeg. Verder genieten we hier nog steeds erg van het mooie weer. Het is bijna niet voor te stellen dat we vanuit Nederland hoorden dat er sneeuw is gevallen terwijl het hier nog steeds 30 graden is. Voor ons huis loopt de complete kinderboerderij. Koeien, geiten, apen, kippen, eenden, poezen, en alles wat we niet zien maar wel voelen en horen zoals mieren, muggen vogels. Er is een eendenkoppel die hier familie Verduijn wordt genoemd omdat er zestien eendenkuikens in een stoet meelopen. Zie foto. Erg leuk om te zien dat er zoveel mensen meelezen met de blog. Reacties zijn altijd leuk om te lezen. Liefs en een zomerse groet uit Kenia. iphone_photo iphone_photo iphone_photo iphone_photo iphone_photo iphone_photo

Reacties

mooie fotos lies en anja erg warm nog we zyn bly dankbaar dat het allemaal lukt grt

Hoi leuk om jullie blog te lezen! Zat te doen daar. Succes en plezier met jullie werk. Hartelijke groet uit Vlaardingen.

Hallo daar, Wat een leuk en gezellig verhaal zeg.... Kan wel merken dat jullie het naar je zin hebben. Heel erg leuk die foto┬┤s erbij zo hebben we een beetje een idee ervan. Veel liefs van ons allemaal

hallo meiden, heel veel plezier daar en geniet ervan!! groetjes angela

Geef uw reactie !