Kennismaking Kenia
De eerste dagen hier zijn voorbij gevlogen.
 We hebben afgelopen dagen kennis gemaakt met het lokale vervoer, de stad waar we boodschappen kunnen doen, met hotel hier in buurt waar we gebruik mogen maken van zwembad, met de kerk en vandaag met het project.
 Allereerst het vervoer waarmee we vrijdag naar de stad zijn geweest met Nancy de vrouw van de projectleider Peter. Allereerst gingen we met een busje waarin het maximale aantal mensen ver werd overschreden. Als er in Nederland drie mensen kunnen zitten dan kunnen er hier zeker vier en soms ook wel vijf zitten. Of je maar even wil opschuiven dan kan er veel.Zo zit je dan in een busje met 25 mensen.///
 Daarna zijn we met een tuktuk (taxi zoals je die in India vaak ziet, eigenlijk een brommer met erachter plaats voor twee a drie personen) het laatste stukje naar de stad gereden. Er wordt hier links gereden en dat is soms best eng omdat er in je hoofd steeds zit dat je niet op de linker weghelft moet komen.
 We hebben in de stad wat boodschappen gedaan en kwamen erachter dat we gewoon met onze nederlandse bankpas geld konden pinnen.
 Toen we terug kwamen hadden we werkelijk nog geen idee hoe we er gekomen waren maar gaan het volgende keer zelf proberen. Gelukkig zijn de mensen vriendelijk dus dat komt vast goed.
 
 Zaterdag zijn we naar een hotel hier vlakbij geweest die een zwembad hebben waar we gebruik van kunnen maken en die een heerlijk strand hebben achter het hotel.
 We zijn hier geweest met Peter, Nancy en hun twee kinderen en Phoebe (onze gastvrouw) met haar twee kinderen en nog ander kind wat bij ons woont en Conny een nederlandse vrijwilliger die hier ook is.
 Was heerlijk om te zwemmen met de kinderen waarvan er sommige nog nooit een zwembad hadden gezien. Zie foto's. Al vrij snel dachten sommige kinderen al dat ze zo goed konden zwemmen dat ze ook in het diepe konden maar nee dat kon echt niet als je nog nooit gezwommen hebt.
 
 Gister zijn we hier in kerk geweest. Wat bijzonder weer om mee te maken. Alle mensen hadden prachtige kleding aan. Er werd druk meegeschreven met de preek en later begrepen we waarom. Ineens werden we gevraagd welke punten er waren. Ehm....;) We konden de preken goed verstaan omdat ze in het engels vertaald werden. Wat kunnen we veel van elkaar leren. Uiteraard moesten we ons ook nog voorstellen zodat gemeente wist wie we waren.
 
 Vandaag zijn we bij het project wezen kijken waar we gaan werken. We hebben daar een rondleiding gekregen in school, kliniek, bij de mensen met leprose (niet meer besmettelijk!) bij naaiproject en in de tuin.
 We hebben veel gezien en vooral de mensen met leprose en hun families hebben diepe indruk op ons gemaakt. Hun leven is zo armoedig maar wat gelukkig dat ze op het project van Peter zitten waar ze veel liefde ontvangen, er medische hulp is, eten en waar de kinderen naar school kunnen.
 Morgen gaan we samen met dokter John langs de leprose mensen die niet zelf naar de kliniek kunnen komen om hun wonden te verzorgen en eventueel voor andere medische zorg.
 
 












Reacties

Mooi om weer wat van jullie blog te lezen! En erg leuk die foto's. Gtjs JoMaBo

Hallo daar, Wat een leuk en gezellig verhaal zeg.... Kan wel merken dat jullie het naar je zin hebben. Heel erg leuk die foto´s erbij zo hebben we een beetje een idee ervan. Veel liefs van ons allemaal

dag lies en anja ik ben Johan weblog ook gekregen leuk om te lezen mooie fotos ik ga nu naar huis dan kan moeder ook iets zeggen gr vader

Geef uw reactie !