Polepole (rustig aan)
Polepole, typisch Keniaans woord van hier. Waar we van genieten maar ons ook af en toe erg aan kunnen ergeren.
 Want polepole betekend dat hier niemand op tijd komt, en iedereen hier tijd genoeg heeft en wij dus soms heel erg lang aan het wachten zijn. En een halfuur wachten is voor ons uiteraard geen probleem maar wachten het duurt hier soms uren.
 
 Een paar voorbeelden: wij hadden vorige week een bijeenkomst op het project georganiseerd over hygiene. Tijd die was aangegeven om te beginnen was 10 uur maar mensen kwamen pas half twaalf. In Nederland zou je dan een lijst aan excuses opnoemen voor de reden dat je te laat ben maar nee hier wordt eerst een uitgebreid gevraagd: hoe het gaat het? Hoe gaat het met je familie? enz enz. Want ja dat is beleefd hier. En wij wachten ,wachten ,wachten!
 
 We zouden woensdag vertrekken om drie dagen met het medische team van apdk mee te gaan op outreach.
 We zouden om 9.30 opgehaald worden door de ambulance. Het werd 10 uur, nog niemand te zien, 11 uur nog niemand, 12 uur, polepole Lies en Anja want nog steeds niemand, uiteindelijk half 1 kwam daar de ambulance. En wat dan uiteindelijk de reden is van het lange wachten?? Gewoon dat alles hier polepole (rustig aan) gaat.
 
 Maar soms is het wachten het ook zeker waard geweest. Zo ook woensdag.
 We gingen met het medisch team in een ambulance heel ver Kenia in. Dit team is van stichting apdk, een kliniek voor kinderen met allerlei beperkingen. Wij hebben hier een aantal weken geleden ook vrijwilligerswerk gedaan.
 Een aantal personeelsleden van de kliniek gaan elke week op trek de dorpen in soms dichtbij en soms verder weg. Ze geven adviezen aan ouders met kinderen met een handicap en helpen hun aan hulpmiddelen zoals aangepaste schoenen, krukken.enz
 En wat hebben we veel gezien. Veel dove kinderen, kinderen met epilepsie, spastische kinderen, kinderen met klompvoeten en benen in vreemde standen, open ruggetjes enz enz.
 Ook kwamen er mensen die halfzijdig verlamd waren door een beroerte.
 Soms was het in eens school waar de mensen dan kwamen maar soms ook gewoon onder een boom, waar dan spreekuur werd gedraaid.
 De mensen hadden soms nog nooit eerder een blanke gezien en we werden soms met open mond geobserveerd.
 Omdat de mensen echt in de wildernis woonden en niet echt geschoold waren was het voor velen een grote stap om met hun kind naar de dokter te gaan of om hun kind naar school te sturen.
 Kinderen met een handicap worden hier vaak als een schande gezien en daarom thuis gehouden.
 Gelukkig komt hier door het advies van de dokter nu langzaam aan verandering in. Deze stimuleerde het namelijk heel erg om deze kinderen juist wel naar school te sturen zodat ze dingen kunnen leren.
 We gingen elke dag naar een nieuw dorp en bleven daar dan slapen in een lokaal hotel.
 De wegen waren soms onbegaanbaar maar met de landrover ambulance konden we dwars door de wildernis rijden. Helemaal geweldig natuurlijk.
 De natuur was echt overweldigend mooi. Waar we normaal zitten is het landschap heel vlak maar daar zagen we prachtige bergen.
 Erg bijzonder dat we deze trip mochten meemaken.
 
 Afgelopen week hebben we gemerkt dat onze blog goed gelezen wordt.
 Want wat hebben we veel de vraag gehad of we echt pas in Augustus terug kwamen. Haha nee hoor. Het visum wat we aangevraagd hadden was niet omdat we langer wilden blijven, al lijkt ons dat geweldig natuurlijk, maar was omdat ons visum na drie maanden verloopt en we hier vier maanden blijven. Dus lieve families,
 collega's, vrienden we zijn echt weer terug op 1 juli maar hopelijk kunnen we dan het polepole nog even vasthouden in Nederland.
 
 Lieve groet,
 Vanuit een bijzonder Kenia















 

Reacties

Nou Anja, je collega's slaken een zucht van verlichting hoor! haha. Polepole, alles zal reg kom, je ziet het. Daar moeten jullie veel en lang wachten, hier gaat de tijd snel, dus geniet er maar van. Mooie tijden maken jullie daar mee, geweldig. Groeten uit Vlaardingen.

Ha meiden, leuk om jullie verhaal te lezen...wat een belevenissen! We verwachten thuis tzt natuurlijk wel een kenia-avondje he...met diapresentatie. :-) En dat 'polepole' (melig woord) zou ik nog maar even koesteren, straks in NL verlang je er naar. Groetjes uit Middelburg

Geef hier uw reactie ... Zo even jullie laatste verhalen gelezen. Wat een avontuur weer om met een ambulance door de wildernis te toeren. En dorpjes te bezoeken. Lijkt me prachtig. Ja polepole... Dat levert jullie alleen stress op. De Afrikanen niet. Dat past niet in hun systeem. Vandaag 'Koningsdag' gevierd. Voor mij hield dat in dat ik oranje jumbollen at en ondertussen tv zat te kijken. Vooral geïnteresseerd in de jurken van de prinsessen. Ze zagen er prachtig uit. Nog een goede tijd en succes met jullie projecten. Groeten uit koud Elburg

Ha Liesbeth, Wat bijzonder om de "Bush-Bush" in te trekken waar alles nog ongerept en puur is! Dat kun je hier niet aantreffen. En dat mensen geen haast kennen terwijl hier velen een strakke planning hebben en altijd tijd tekort schijnen te komen. Polepole is hier lope-lope! Jullie kunnen wel een boek schrijven dat wordt een bestseller en dat kan leuk wat opleveren voor jullie projecten! Veel mooie momenten succes met jullie project! Lieve groet, Marijke

Ha Anja en Liesbeth, weer genoten van jullie verhaal, Anja, we zijn toch wel blij dat je 1 juli weer terug bent hoor en geniet nog even van Polepole.

Geef uw reactie !